Zawsze zazdrościłam znajomym i ludziom z internetu, że WIEDZIELI. Od maleńkości wiedzieli, że oni chcą wykonywać konkretny zawód i albo byli tak uparci, albo serio mieli totalnie wszystkie predyspozycje do tego, żeby ten swój zawód wykonywać. Trochę jak w połowie amerykańskich filmów – bohater nie poddaje się pomimo wszelkich przeciwności losu i na samym końcu czuje, że może zrobić wszystko i mówi coś w stylu: „nigdy się nie poddawaj, wytrwałość to klucz do celu.”
Gorzej, kiedy tego celu nie masz…
Nie chcesz zostać astronautą NASA, lekarzem, a uczestnictwo w kółku teatralnym totalnie pokazuje Ci, że aktorką nie będziesz i jedynego Oscara jakiego dostaniesz, to ten plastikowy z Flying Tiger.
Nie wiem dlaczego, ale w pewnym momencie życia doszłam do tego, że chcę prowadzić firmę. Wydaje mi się, że był to czas boomu polskiej blogosfery i wtedy już pierwsze osoby na tym zarabiały. Instagram nie wyglądał tak jak teraz, a opis pracy z domu, bez wychodzenia, przy białym biureczku wydawał się baaaardzo interesujący. I słuchajcie, ja totalnie próbowałam w tę karierę internetową, ale nie oszukujmy się, blog nastolatki mieszkającej na wsi, zrobiony wtedy jeszcze chyba na blogerze albo czymś takim (w każdym razie wyklikany na kółku informatycznym) no nie miał prawa być jakoś hiper popularny. Pamiętam, że jeden był o projektowaniu sukienek, drugi z poradami sercowo-psychologicznymi dla nastolatek. Potem wiadomo, coś tam tworzyłam, ale bez większego przekonania.
Uparłam się na to, żeby mieć firmę, ale nie miałam pojęcia, co w tej firmie mam robić. Pomysłów było sporo, a jak się domyślasz, żaden z nich nie dotarł do momentu realizacji. W tym czasie byłam już na studiach i jeszcze częściej słyszałam o rozwoju karier moich znajomych. Sama pracowałam na średnio rozwojowym zleceniu, zdecydowanie nie za miliony monet.
PS. A może dołączysz do newslettera? Dzielę się tam wyjątkowymi smaczkami!
I ta niewiedza, co chcę ze sobą robić w życiu spowodowała wybór “jakichś” studiów – optymalnych, po których na pewno znajdę jakąś pracę, ale niekoniecznie takich, do których serce biło mi szczególnie szybciej.
Podsumowując: miałam marzenie o założeniu własnej firmy, 0 wzorców przedsiębiorczości u bliskich i mnóstwo rzeczy, których się chwytałam. W top 5 talentów Gallupa mam uczenie się, więc nic dziwnego że bez problemu nauczyłam się malować bombki choinkowe, ogarniałam sobie bloga technicznie, czy właśnie studiowałam kierunki prawnicze.
Łapałam mnóstwo okazji i nauczyłam się wielu rzeczy, z nadzieją że w końcu coś zaskoczy.
Nie wiem co robić w życiu – zmiana
W końcu założyłam firmę, które na samym początku miała zajmować się Social mediami i reklamami. Dwa i pół roku później jestem tutaj, opowiadam Ci o tym, a firma przeszła przebranżowienie.
Ale znów – zebrałam wiedzę, doświadczenie i nowe umiejętności.
I gdyby ktoś mnie zapytał, czy to już ostateczna forma firmy i czy już wiem, co chcę robić w życiu – z pełną śmiałością odpowiem, że nie wiem.
I dziwię się, że serio wymagany, żeby to wiedzieć.
Dlaczego? Spójrz na moją historię – dopiero zetknięcie się z innymi ludźmi, wizjami i poglądami w liceum i na studiach pokazało mi, jak wiele opcji i dróg jest do wyboru. W międzyczasie przeszliśmy pandemię i okazało się że takie całkowite zamknięcie w domach też nie jest fajne. Zaraz potem przyszły zmiany technologiczne i straszenie, że AI zabierze nam pracę.
No kurde.
I wiem, 40 lat temu, gdy się poszło na studia, był to prestiż, a potem nikt nie myślał o pracy nie w zawodzie. Chyba, że w wyjątkowych sytuacjach.
Ale teraz czasy się zmieniają trochę szybciej to raz, a dwa – zawody wymierają i to też jest normalne. Wiesz, że istniał zawód budzika? Taki człowiek przychodził i pukał w okno, żeby ludzie wstali do pracy.
Może być tak, że zawód w którym Ty czy ja będziemy pracować jeszcze nie powstał. Tak jak jeszcze 3 lata temu nie było prompt engineringu, czy UGC creatorów.
Masz plan na życie? Super! Nie masz? Nie biczuj się tylko zbieraj kompetencje i umiejętności. A może jutro pod prysznicem wymyślisz całkowicie nowy zawód który będziesz chciała wykonywać?
A już naprawdę wielkim osiągnięciem jest wiedzieć, czego nie chcesz. To też bardzo dokładna wskazówka.
Jeśli zastanawiasz się, jak choć trochę ogarnąć co chcesz robić w swoim życiu możesz podejść do tego nieco pokrętnie – pomyśl, w jaki sposób chcesz być wspominana? No wiesz, tak za 60-70 lat. Może jako znana pisarka? Światowej klasy lekarka?
Samo myślenie nie wystarczy
Domyślasz się też pewnie, że samo myślenie nie wystarczy i musisz zacząć działać. Pomyśl, co lubisz robić w życiu i co Cię ekscytuje, a następnie zastanów się, jak możesz to przekształcić w sposób na życie. Bardzo Ci życzę, żeby wypalił od razu pierwszy projekt, za który się weźmiesz, ale jest małe prawdopodobieństwo, że tak będzie. Zabrzmię jak tani kołcz, ale nie poddawaj się wtedy. Im więcej rzeczy próbujesz, tym większa szansa, że nie tylko trafisz na jakąś świetną okazję, ale i zdobędziesz mnóstwo cennego doświadczenia.
Otwarcie się na możliwości, to też otwarta głowa – słuchanie, poszerzanie swoich horyzontów i wychodzenie z własnej bańki. To zadawanie pytań i testowanie. Takim wyjściem ze swojej bańki może być uczestnictwo w Targach pracy lub nawet… rozmowa z ChatemGPT na temat tego co możesz robić! Sama niedawno robiąc research do jednego projektu zadałam mu pytanie i…przyjął perspektywę zupełnie inną, niż ja miałam! Głównie dlatego, że jego zdaniem wszystko jest możliwe, co spraw , że niie będzie Ci narzucał ograniczających przekonań.
Nie fiksuj się tylko na jedną dziedzinę – próbuj, próbuj, próbuj! Ale też wyznacz, w którym momencie powiesz sobie: wystarczy, ten projekt nie wypalił (i raczej nie powinien to być miesiąc).
Nie wiem co robić w życiu – wersja wideo
Jeśli wolisz posłuchać, nagrałam cały odcinek na YouTube o tym, co robić w życiu. Pamiętaj, żeby zostawić suba! 😀
Podsumowując
Wiele osób serio nie wie, co chce robić w swoim życiu. Nie jest to żaden powód do tego, żeby czuć się źle. Ale żeby odkryć, co to może być, musisz aktywnie szukać i nie załamywać się, jeśl od razu nie odniosłaś sukcesu.
